Thursday, 12 June 2008

[അഭിനവ] സീതായനം

രാമരാജ്യവും വാഴ്ക, രാമനീതിയും വാഴ്ക,
മര്യാദരാമന്‍ നിന്റെ തത്വശാസ്ത്രവും വാഴ്ക
അഭിനവരാമാ,യെന്നെ ത്യജിച്ചു നീ വഴി മാറേ
വികാരശൂന്യം നിന്റെ മുഖം ഞാനറിയില്ല

ശൈവചാപം ഭേദിച്ചു വാമഭാഗമാക്കിയോള്‍, നിന്റെ
മനസ്സാമയോദ്ധ്യയില്‍ നീ കുടിയിരുത്തിയോള്‍
കനവില്‍ മനോജ്ഞമാം കൊട്ടാരം പണി തീര്‍ത്തു
സുവര്‍ണ്ണസിംഹാസനത്തില്‍ റാണിയായ് നീ വാഴിച്ചോള്‍

അത്യുഷ്ണമൊരുവരപാലനവനചാരി നിന്‍
ദിവ്യപാദങ്ങള്‍ മാത്രം നീതിയെന്നറിഞ്ഞവള്‍
കനവിന്‍ കൊട്ടാരവും രജതസിംഹാസനവും
കടലാസു കോട്ട തുല്യം എരിഞ്ഞങ്ങമരിലും

വൈരാഗിയായി വനം പൂകാന്‍ നീ പോകേ നിന്റെ
മനസ്സിന്‍ തമ്പുരാട്ടീ പദം പുണ്യമെന്നറിഞ്ഞവള്‍
അതിനായ് മാത്രം നിന്റെ കാലടി പിന്തുടര്‍ന്നോള്‍
അവികലം ഭക്തി, പ്രേമവും കാത്തിടുവോള്‍

അവിചാരിതം പതീവിരഹിയായേകയായ്
വിധിയാം രാവണാശോക വനത്തില്‍ കഴിയിലും
അഗ്നിശുദ്ധയായ് വീണ്ടും രാമപാദം ചേര്‍ന്നവള്‍
ഇന്നു നിന്‍ നീതിവിരല്‍ തുമ്പെന്റെ നേരേ നീളുന്നോ

സേതുബന്ധനം തീര്‍ത്തു പ്രിയയെ വീണ്ടെടുക്കാന്‍
ദുര്‍വിധിയാം രാവണശിരസ്സറുത്തവന്‍ നീയോ?!
അവിടെയും ജയിപ്പതു നിന്‍ രാജനീതിയെന്നോ?!
അഗ്നിപരീക്ഷ പോലും നിന്‍ പേര്‍ തിളങ്ങുവാനെന്നോ?!

പരിത്യജിച്ചു കാട്ടിലയപ്പതേതു നീതി??
വിരഹാഗ്നിയില്‍ ഞാന്‍ പൊള്ളവേ കാണ്മതേതു രാമമുഖം!!
ദശമുഖന്‍ രാവണനെങ്കില്‍ ശതമോ നിന്‍ മുഖങ്ങള്‍!!
അഭിനവരാമാ നിന്നെ ഞാനൊട്ടുമറിഞ്ഞില്ല

മടങ്ങുന്നു ഞാന്‍ ഭൂമിമാതാവിന്നുദരത്തിലേക്ക്
ഏകാന്തമെങ്കിലുമെന്നെ പൊതിയും സംരക്ഷണത്തിലേക്ക്
പതിവൃതാഗ്നിശുദ്ധ സീതയെന്നറിയിലും
പാതിമെയ്യിനെ പരിപാലിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത

രാമനീതിയും വാഴ്ക; രാമരാജ്യവും വാഴ്ക
മര്യാദാപുരുഷോത്തമന്‍ നിന്‍ തത്വശാസ്ത്രവും വാഴ്ക