Thursday, 15 May 2008

വസന്തമറിയാതെ..

‘വസന്തം ചെറിമരത്തോട് ചെയ്തത്
എനിക്ക് നിന്നോട് ചെയ്യണം’
പബ്ലോ നെരൂദ



ഒരായിരം പൂക്കളാല്‍ പട്ടാട ചുറ്റിച്ച്
ഓരോ തരുവിലും പൊല്‍ഹാരങ്ങളണിയിച്ച്
വസന്തകാമുകന്‍ ഗര്‍വ്വിക്കേ,യാരാലും
കാണാതെയറിയാതെ ഉദ്യാ‍നക്കോണിലായ്
നില്‍പ്പതുണ്ടൊരു മരം, പൂക്കാതെ കായ്ക്കാതെ
ഋതുഭേദങ്ങളില്‍ മാറാതെ, തിങ്ങിടും വേദന
ശിശിരത്തിലിലകളായ് മാത്രം പൊഴിച്ച്
വേനലില്‍ നിഴലേകി, വര്‍ഷത്തില്‍ കുടയേന്തി,
മണ്ണിലാഴത്തിലൂന്നിയ വേരുകള്‍ പറിച്ചിടാ-
നാകാതെ,യൊരു മഴുമുനയുടെ കാരുണ്യമോ
ഒരു വര്‍ഷയിടിമിന്നല്‍ വാളിന്‍ ദയവോ കാത്ത്
നില്‍പ്പുണ്ടൊരു പാഴ്മരം, വസന്തവുമറിയാതെ