Monday, 15 December 2008

മറുമൊഴി കേള്‍ക്കാതെ..

ഊഷരഭൂമികയെ ചൂണ്ടി
അന്നൊരിക്കല്‍ നീ പറഞ്ഞു,
അവയെ പച്ച പുതപ്പിച്ച്
അതിലൂടെ
ഒരു പനംതത്തയായി പാറുമെന്ന്.
അന്നു നീ വീശിയെറിഞ്ഞ
ഒരു പിടി വിത്തുകള്‍
വിളഞ്ഞ്
ഞാനിന്നു നൂറു മേനി കൊയ്യുന്നു,
കണ്ണുനീരായി..


ആകാശപ്പരപ്പ്
എന്റെ കണ്ണുകളിലെന്ന്
ഗഗനനീലിമ നോക്കി
നീ പറഞ്ഞു
ഇന്നു കണ്ണാടിയില്‍
ഞാനെന്റെ കണ്ണുകള്‍ പരിശോധിക്കുന്നു,
നീയതിലെവിടെയാണ്
പറന്നു മറഞ്ഞതെന്ന്..

തിമിരത്താല്‍ മറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ക്കിപ്പോള്‍
അകക്കാഴ്ചയിലെ ഇരുട്ടേയുള്ളു
ഉള്ളില്‍
പിടയുന്നൊരു ചിറകടിയേയുള്ളു