Friday, 12 June 2009

കണ്ണേ മടങ്ങുക..

വഴിവക്കിലെ പൊന്തക്കരികിലായാണ്
വീണു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നത്
കഴുത്തു പിരിഞ്ഞ്
തൂവലുകൾ ചിതറി
വിളർത്ത കണ്ണുകൾ പാതി കൂമ്പി
ആ വെൺപിറാവ്

ഇന്നലേയും കണ്ടതാണ്
കൊത്തിപ്പെറുക്കുന്നത്,
കൂട്ടുകാരൊത്ത്
പങ്കു വയ്ക്കുന്നത്,
തമ്മിൽ കളിയിൽ കൊത്തി
ചിലച്ചു പറക്കുന്നതും
കൊക്കും ചിറകും
ഉരുമ്മിക്കുറുകുന്നതും

ഇന്നു പക്ഷെ
കൂട്ടുകുഞ്ഞു ചിറകുകളെല്ലാം
തിരിച്ചു വരാതെങ്ങോ
പറന്നു പോയിരിക്കുന്നു
പകരം
ചുറ്റും പകച്ചുയർന്ന്
തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന
ചെറുമൺ‌കൂനകൾ മാത്രം

അവയ്ക്കിടയിൽ,
പറന്നുയരാനാവാതെ
വീണു പോയൊരു നൈർമ്മല്യം
പാതി കൂമ്പിയ മിഴികൾക്കുള്ളിൽ
ഉറഞ്ഞു കൂടി
നിശ്ചലമായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു

29 comments:

lakshmy said...

കണ്ണേ മടങ്ങുക

ബിനോയ് said...

ലക്ഷ്മി വളരെ നന്നായി വരികള്‍.
പ്രായമേറുംതോറും, കാഴ്ചയുടെ കാഠിന്യം കരളുപിളര്‍ക്കുന്ന വേദനയോടെ ഏറിവരുന്നു. സ്വന്തം ജീവന്‍റെ ജീവന്‍ അവയില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നതു കൊണ്ടാകാം..

വികടശിരോമണി said...

കുറേക്കാലമായി ഇവിടെ കമന്റിയിട്ട്.
അതുകൊണ്ടൊന്നു കമന്റീന്നേ ഉള്ളൂ.

പാമരന്‍ said...

നന്നായി..

the man to walk with said...

cheriya nombaram ..pakarnnu

Jithendrakumar/ജിതേന്ദ്രകുമാര്‍ said...

good..

അരുണ്‍ കായംകുളം said...

ആ നൈര്‍മ്മല്യത്തിന്‍റെ ചേതന ഈ ലോകമുപേക്ഷിച്ച് പറന്ന് പോയി എന്ന് കൂടി ചേര്‍ക്കാമായിരുന്നു എന്നൊരു തോന്നല്‍
നന്നായിരിക്കുന്നു

Rare Rose said...

ക്ഷണിക ജീവിതം ല്ലേ.....നല്ല വരികള്‍ ട്ടോ...

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ said...

Nice...

ശിവ said...

വിഷമം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വരികള്‍....

കുളത്തില്‍ കല്ലിട്ട ഒരു കുരുത്തം കെട്ടവന്‍! said...

പ്രതീക്ഷകളുടേ ഒരുനാമ്പുകൂടി കൊത്തിപ്പറിക്കപ്പെട്ടു. നമുക്കൊരു വേദനയായി, നൊമ്പരമായ് മാറാന്‍

ഹരീഷ് തൊടുപുഴ said...

നന്നായിരിക്കുന്നു ലക്ഷ്മി..

പൊറാടത്ത് said...

വല്ലാത്തൊരു കാഴ്ച തന്നെ.. :(

നാടകക്കാരന്‍ said...

ഫ്യൂട്ടി ഫുള്‍

hAnLLaLaTh said...

"...ജീവന്‍ പറന്നു പോയൊരു വെണ് പിറാവ്..
മരവിച്ച ചിറകടിയില്‍
ഒരു കുഞ്ഞു പ്രാവിനായ്‌
ബാക്കിയായ ഇളം ചൂട്...."

കുമാരന്‍ | kumaran said...

മനോഹരമായിരിക്കുന്നു.

ദൈവം said...

നാളെ കാണാം, അവിടെ പുതിയൊരു വെൺപ്രാവിനെ :)

lakshmy said...

ബിനോയ്..നന്ദി. കണ്ണ് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ തോന്നുന്ന ദയനീയകാഴ്ചകൾ ഏറി വരുന്നു

വികടശിരോമണി...കുറേ കാലത്തിനു ശേഷം ഇതു വഴി വരാൻ തോന്നിയതിനു നന്ദി

പാമരൻ...നന്ദി

the man to walk with..നന്ദി

Jithendrakumar/ജിതേന്ദ്രകുമാര്‍...നന്ദി

അരുണ്‍ കായംകുളം..അതെ അരുൺ. ചേതന ഭൂമി ഉപേക്ഷിച്ചു പോയെങ്കിലും, നൈർമ്മല്യം അപ്പോഴും ബാക്കിയായിരുന്നു, ഉറഞ്ഞു കൂടി ആ കൺകളിൽ. പക്ഷെ, ചേതന ബാക്കിയായ പല കുഞ്ഞു കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ആ നൈർമ്മല്യം പറന്ന് ഭൂമിവിട്ടു പോയിരിക്കില്ലേ? ബാക്കിയാവുന്നത് കുറേ പകപ്പ് മാത്രമാകാം

Rare Rose..നന്ദി റോസ്. നന്മകൾക്ക് ആയുസ്സ് കുറവ്

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ...നന്ദി

ശിവ....നന്ദി

കുളത്തില്‍ കല്ലിട്ട ഒരു കുരുത്തം കെട്ടവന്‍..നന്ദി

ഹരീഷ് തൊടുപുഴ..നന്ദി

പൊറാടത്ത്...നന്ദി

നാടകക്കാരന്‍ ...ഡാങ്കു

hAnLLaLaTh...നന്ദി

കുമാരന്‍ | kumaran...നന്ദി

ദൈവം...നന്ദി. ആ വേണ്മ നിലനിൽക്കട്ടേ എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാം

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍... said...

കവിത മ്മക്കിഷ്ടാ...
അയ്നക്കോണ്ട്‌ മ്മള്‌ ഞീം ബരും...
എത്തും തോന്നണ്ടട്ടോ...

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍... said...

മ്മട എയ്ത്താണി ബ്ട ബച്ച്ക്കാണ്ട്‌ മറന്നോണ്ടാ ബീണ്ടും ബന്നെ. എട്ത്ത്ക്കാണ്ട്‌ പ്പത്തന്ന പൊയ്ക്കോളാ...

lakshmy said...

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍...പെരുത്ത് നന്ദീണ്ട് ട്ടാ :)

കെ.കെ.എസ് said...

ലക്ഷ്മീ ലളിത മധുര പദാവലികളിൽ ഒരു
കുഞ്ഞു മരണത്തിന്റെ (!)സുന്ദര ചിത്രം..!
ഒരു ചിത്രകാരി കൂടിയായതിനാലാവാം ഈ വാങമയ ചിത്രത്തിനിത്രമിഴിവ്...
പിന്നെ എന്റെ ബ്ലൊഗിൽ ഒരു കമന്റു കണ്ടു .പക്ഷെ c.m ഓണാക്കിയപ്പോൾ അതു പോസ്റ്റിൽ വന്നില്ല .തെറ്റിയിട്ട കമന്റ് ലക്ഷ്മി തന്നെ മായ്ച്ചതാണോ? ഒരിക്കൽ എന്റെ ഒരു ലേഖനത്തിന് “കൊള്ളാം നല്ലചിത്രം ..നല്ലകളർ സെൻസ് “ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്
അരുടെയോ ഒരു കമന്റ് വീണിരുന്നു.. അതുപോലെ.!!

ഷാനവാസ് കൊനാരത്ത് said...

സമാധാനത്തിന്‍റെ വെള്ളരിപ്രാവ്...

lakshmy said...

കെ.കെ.എസ്..നന്ദി :)

പിന്നെ എന്റെ ബ്ലൊഗിൽ ഒരു കമന്റു കണ്ടു .പക്ഷെ c.m ഓണാക്കിയപ്പോൾ അതു പോസ്റ്റിൽ വന്നില്ല .തെറ്റിയിട്ട കമന്റ് ലക്ഷ്മി തന്നെ മായ്ച്ചതാണോ?
അങ്ങിനെ ഒന്നു ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ലല്ലോ കെ.കെ.എസ്.


ഷാനവാസ് കൊനാരത്ത്...നന്ദി :)

അനൂപ്‌ കോതനല്ലൂര്‍ said...

ലളിതമായ വരികൾ നന്നായിരിക്കുന്നു

ramaniga said...

പലവട്ടം വായിച്ചു
ശരിക്കും നന്നായിരിക്കുന്നു

പാവപ്പെട്ടവന്‍ said...

നന്നായി എഴുതി. ഒരു വായന സുഖം അനുഭവ പെടുന്നുണ്ടു

വല്യമ്മായി said...

ഇത്രേ ഉള്ളൂ ഈ ലോകത്തിലെ എന്തും :)

lakshmy said...

അനൂപ്
രമണിക
പാവപ്പെട്ടവൻ
വല്ല്യമ്മായി
സന്ദർശനത്തിനും വായനക്കും നന്ദി :)))))))))